چند روزیست میخواهم بنویسم و نمیشود. بیحوصلهگی و دلزدهگیام، دستگیری بچهها (لینکهای مرتبط در بالاترین) که البته الان با قید کفالت آزادند و سفر، یکسره دورم کرده بود از اینجا. فقط کنیا و برگزاری فروم جهانی را دنبال میکردم از این یکی وبلاگ جادی و اخبار کارگری و عراق و ایران و آمریکا را از لابراتوار کلنگ.
کلی فیلم دیدهام و خوردم و خوابیدم. از خستگی روزهای سخت قبلی چیزی باقی نمانده. اما برنامههای جدید و روزهای سخت بعدی به زودی شروع میشوند.
یک ماهی کمپین یک میلیون امضاء را کاملن رها کردم تا کمی به کارهایم برسم. دلم برای بچهها خیلی تنگ شده و دارم دوباره برمیگردم. زنستان ۱۹ را هم با موضوع کمپین حتمن تا حالا دیدهاید. تقریبن تمام مطالب عالی بودند.
یادداشت ناسیونالیسم یا سوسیالیسم؟ را از فواد بخوانید و یاداشت تسویه حساب تئوریک با "کودکی چپ" را از صادق نوابی در نقد نوشتهی فواد که به نظرم خودش کلی جای حرف دارد. این سرود هم به عنوان جایگزینی برای سرود "ای ایران، ای مرز پر گهر!" که شده ابزاری حکومتی برای کشاندن ملت به صحنه (حالا هر صحنهای!)، پیشنهاد شده:
...
آزادی بهتر ز گوهر است/ کی در تو انسان برابر است/ خود برتر از دیگران مبین/ خاکت مثل خاک دیگر است
...
به هر حال همیشه اخبار، گزارشها و مقالهها را با نگاهی از چپ میتوانید در سایت سلام دمکرات دنبال کنید. مثل: روزشمار انقلاب اوکساکا
