"هر طور که دوست داشته باشی" به کارگردانی کنت برانا انتخاب خوبی نبود. اقتباسی از یکی از نمایشنامههای شکسپیر که کاملن به درد وقت تلف کردن میخورد. البته از این جهت خوب بود. چون قصدی جز وقت تلف کردن نداشتم. به خصوص که فیلم سانس آخرِ بخش سینمای ایران (ایستگاه بهشت ـ نادر مقدس) هم چنگی به دل نمیزد. اما فیلم قبلیاش را دوست داشتم؛ "بوئنوس آیرس ۱۹۷۷"، محصول ۲۰۰۶ آرژانتین و به تعبیر مجلهي فیلم، حکایت هراسانگیز زندانهای سیاسی. قصهي فیلم برمیگشت به دههي هفتاد، سالهای حکومت نظامی در آرژانتین و در واقع داستان واقعی زندگی دروازهبانی را حکایت میکرد که توسط نیروهای اطلاعاتی ـ امنیتی به جرم توطئه بازداشت میشود و مورد شکنجههای وحشتناک که به نظر من بدترینش تحقیر بود، قرار میگیرد. البته در روند فیلم متوجه میشوید که او قربانی نیروهای انقلابی شده و یکی از جوانان شورشی به نام تاتو برای اینکه همرزمانش فرصت فرار پیدا کنند، زیر شکنجه او را به دروغ جای کسی که اعلامیه چاپ میکرده، لو میدهد. وقتی کلودیو که همان دروازهبان اشتباهی است، پس از تحمل شکنجههای وحشتناک که خیلی شبیه به آن چیزیست که ما در مورد شیوههای اعتراف گرفتن ساواک شنیدهایم، با تاتو مواجه میشود، یک دیالوگ جالب دارد؛ اینطوری میخواهید انقلاب کنید؟ با لو دادن کسی که کاری نکرده!
به تدریج معلوم میشود که او تنها قربانی بین زندانیان نیست و تقریبن تمام کسانیکه آنجا هستند، برای فرار از شکنجهها افراد دیگری را لو دادهاند و این چرخه ادامه دارد و آنان نه قربانی انقلاب که قربانی شکنجهگران خود هستند. شکنجهگرانی که به هر قیمتی اسم، آدرس و شماره تلفن جدید میخواهند. از یک عملیات تروریستی حرف میزنند و زندانیان را طوری شکنجه میکنند که آنها هر بار خود را خیس میکنند و بعضی هم دچار بیماری روانی میشوند.
در پایان، چهار نفر از زندانیان آن خانهی متروک موفق به فرار میشود. در حالیکه قرار بوده آن خانه روز بعد تخلیه و به آتش کشیده شود.احتمالن چون به نیروهای اطلاعات موازی مربوط میشده و کسی از آن خبر نداشته!
اوایل فیلم هم وقتی ماموران به خانهي کلودیو برای پیدا کردن او میروند، از مادرش میپرسند که اسلحه دارد یا نه. او هم قسم میخورد که ندارد و میگوید که خودشان بگردند تا باور کنند، آنها اسلحه ندارند. ماموران در جستجوهایشان پارچه نوشتهای پیدا میکنند با شعاری علیه حکومت نظامی و شروع میکنند به زدن مادر کلودیو که چرا به دروغ گفتی اسلحه نداری؟ و اگر اسلحه نداری پس این چیست؟!
به دیدنش میارزید. حالا که به لیست فیلمهای کمجان و نیمه جان بخش بینالملل نگاه میکنم.
