کمیتهی تلاش برای آزادی امیر یعقوبعلی (بیانیهی شماره 1):
مردم شریف ایران!
زمانی که، حوزه عمومی، به عرصه ترکتازی سپاهيانِ مدعی مهرورزی بدل شده است و زنان و مردان ايرانی در عرصه خصوصی قرنطينه میشوند، جرمِ امير، حضور در عرصه عمومیست.
زمانی که، نيمی از انسانيت، به بهانه زن بودن، مسکوت میماند، جرمِ امير، سخن گفتن درباره زن است. جرمِ امير، سخن گفتن از انسانيت است.
زمانی که، دولت – مردانِ تماميتخواه، نه تنها بر صدای اعتراضِ زنان نهيب میزنند؛ بلکه تابِ تحمل سرپيچی مردانی آزادیخواه و برابری طلب را نيز ندارند، جرمِ امير، خارج شدن از پادگان مردسالاری است. جرمِ امير، آزادي خواهی و برابری طلبی است.
زمانی که، سياهپوشانِ افتراء و زندان و خشونت و شکنجه، از دورترين نورها می هراسند، جرمِ امير، روشن کردن چراغی بر سياهی است.
اینک ما در کنار امیر یعقوبعلی ایستادهایم و هم صدا با او فریاد میزنیم: آزادی، برابری، انسانیت و روشنایی. ما درست به اندازه امیر مجرمیم.
امير يعقوبعلی را آزاد کنيد!
+ امیر، حال همه ما خوب است اما تو باور نکن: صاحبخانه بیرحمی داری كه بيرونت خواهد انداخت از خانه استيجاری بدون اجاره بهاء و بدون پولِ آب و برق و گاز و تلفن و اميدوارم كه صبرش به آخر ماه نرسد.
