جشنواره فیلم فجر بعد از جشنواره تئاتر فجر دومین واقعهایست که این روزها به من کمک میکند که راحتتر زندگی رو تحمل کنم و فکر میکنم هیچ چیز لذت بخشتر از این نیست که ده روز به تنهایی فیلم ببینی اون هم در سینمای محبوبت و بعد از تاریکی هوا و خلوت شدن خیابونا برای یه پیادهروی طولانی تا رسیدن به خونه استفاده کنی.
به هر حال روز اول با حیات شروع شد. فیلمی از غلامرضا رمضانی در حوزه ی فیلم کودک و نوجوان که پیش از این عبور از تله را به عنوان اولین ساخته و چرخ را پس از کارگردانی چند سریال تلویزیونی در کارنامه خود دارد. به نظر میرسد رمضانی از چرخ حیات گرفت و سومین اثر سینمایی خود را با فیلمنامهای از مجتبی خشکدامن راهی جشنواره نمود. حیات دانشآموز ممتاز کلاس پنجم روستایی است که در آن زندگی میکند و روز آزمون تیزهوشان که در این مقطع برگزار میشود به مشکل بزرگی روبهرو بر میخورد. مادر مجبور میشود صبح زود پدر بیمار حیات را برای درمان به شهر ببرد و نگهداری از اکبر (برادر) و نبات (خواهر نه ماه ی حیات) را به او میسپارد. در این میان حیات میماند و امتحان و خواهر و برادر و فیلم با تلاش او برای یافتن کسی که از نبات برای یک ساعت مراقبت کند شکل میگیرد.
این فیلم به سادگی وظایف روزمرهی یک زن روستایی را به نمایش میگذارد و از باورهای سنتی آدمهای قصه صحبت می کند از جایی که اکبر بردار هشت ساله حیات میگوید مگر من دخترم که نبات را روی پاهایم بخوابانم تا جایی که زن روستایی به حیات میگوید مدرسه متعلق به پسرهاست و بهتر است حیات به فکر شوهرداری باشد تا درس خواندن. به هر حال قهرمان قصه با سفرش به دور روستا برای یافتن راه چاره و نزدیک شدن ساعت امتحان نفس را در سینه تماشاگر حبس میکند و شاید دلیل انتخاب نام وی نیز همین باشد که با حضور نه چندان به موقعاش سر جلسهی امتحان و ابتکاری جالب برای نگهداری از نبات که حتی سرسختترین افراد را نیز تبدیل به انسانهایی منعطف میکند، حیاتی دوباره به بیننده میدهد. البته دخترک قصه ما به نوعی با رسیدن به این امتحان خود را برای شرکت در امتحانات بزرگتر زندگی که ادامه حیاتش بسته به موفقیت در آنهاست آماده میکند.
اما سؤال اصلی که در ذهن من هنگام دیدن فیلم شکل گرفت این بود که در جامعهی روستایی که زندگی جمعی به عنوان شکلی غالب دستاوردهای خود را حفظ کرده است و آدمهای آن هنوز به فردیت شهرنشینان نرسیدهاند - که اگر بخواهند هم به دلیل ویژگیهای ساختاری زندگی روستایی نمیتوانند برسند- چگونه کسی برای نگهداری یکی از فرزندان خانواده واحد روستایی پیدا نشد؟ اگر جستجوی حیات را در شهر برای یافتن کسی که از خواهرش مراقبت کند میدیدیم فیلم قابل باورتر نبود؟
در هر صورت به نظر من همه چیز در حیات از بازی بازیگران تا کارگردانی و ساختار سینمایی راه میانه را در پیش گرفته بود. هرچند که خبرها حاکی از آن است که حیات در چند جشنواره بینالمللی حضوری موفق داشته است و حتی امید میرود که این اثر در جشنواره امسال نیز مورد توجه قرار گیرد.
