|
|
نوشته بودم، نه خیلی پیش از این، که فیلم دیدن از سیمای جمهوری اسلامی مصائب خاص خودش را دارد ــ هر چند که فیلم، فیلم ِ خوبی باشد ــ و مهمترین آن سانسورچیهایی هستند که البته به ساموراییها بیشتر شبیهاند بس که با این شمشیرهایشان گردن فیلمهای بیگناه را میزنند. پنجشنبه شب برنامه سینما یک فیلمی پخش کرد از نانی مورتی به نام اتاق پسر که بسی از دیدن آن لذت بردم و آن به دلیل نمایش دادن شخصیت ِ روانکاوی ــ با بازی نانی مورتی ــ بود که پس از مرگ پسرش دچار بحران روحی میشود و در بن بستی گرفتار میآید که اغلب، بیماراناش دچار آن وضعیت میشدند. جالب است، نه؟ صد البته موضوع زمانی جالبتر میشود که بفهمی فیلمنامه به طرز وحشتناکی توسط دوستان ِ بسیار خوب سانسورچی تغییر هم کرده (+). به این تغییر فیلمنامه که گفته شد اضافه کنید تغییرات موسیقی فیلم را که آن هم در نوع خود فاجعهای محسوب میشود. راستی هیچ فکر کردهاید توی این سرزمین زندگیمان درست مثل آدمهای سرگردان مرتب بین جبر و حذف چرخ میخورد؟ چرخ میخورد. چرخ میخورد. چرخ میخورد تا بالاخره روزی چرخ دندههایمان از کار بیافتد. پیوندها: فاجعه در سیما میتوان تصور کرد؟ شرح کاملتر قضیهی را میتوانید اینجا بخوانید.
هفدهم دی 1384 ساعت 2:2
|
